Rufus

Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";}

Mam na imię Rufus.
To nie jest moje prawdziwe imię, ale poprzedniego nie pamiętam.
Przypominam sobie ( jak przez mgłę), że kiedyś, dawno temu, człowiek którego nazywałem najlepszym przyjacielem, nazywał mnie inaczej.
Jak? Nie pamiętam.
Pamiętam za to uderzenie, tępy ból i i ciemność. Czy to był zły sen?
Nagle straciłem wzrok, potem dom, bo nie byłem już potrzebny. Komu dzisiaj potrzebny jest niewidomy pies?
Została mi tylko DUMA i kąt w ciasnym schronisku do którego trafiłem.
Żyję w ciemności, nigdy już nie zobaczę szczekających moich pobratymców, ani twarzy swojego nowego Pana na którego czekam.
Czy tego żałuję? TAK.
Ale nauczyłem się się cieszyć zapachami, dźwiękiem i dotykiem, które odbieram wyraźniej.
Czy się boję? TAK.
Życie w schronisku, wśród innych psów, nie zawsze przyjaznych, budziło we mnie przerażenie.Teraz na szczęście jestem w hoteliku do którego zawiozły mnie wolontariuszki...
Czy mam jakieś wyjście? TAK. Potrzebuję jedynie odrobiny szczęścia, by spotkać tego jednego jedynego człowieka. Dlatego wciąż czekam, siedząc c przy kratach swojego boksu, może usłyszę kroki, przyjazny głos i słowa mojego nowego Pana:
Kocham Cię Rufus, pakuj ?walizki?, idziemy do domu! Marzenia, marzenia!! Ludzie mówią, że trzeba marzyć, bo bez tych marzeń nie warto żyć!!! A czy ja mam prawo do marzeń? Przecież jestem tylko psem.  Gdybyś chciał spełnić moje marzenie, lub choćby przyjechać i pójść ze mną na spacer, to zadzwoń lub napisz?.. Mam tylko 6 lat. Czy hotelik to miejsce dla dumnego owczarka niemieckiego?

Kontakt w sprawie adopcji:

604 10 11 65