Strona główna

Kot nadaje domowi dusze.

Gyorgy Balint

  • Strona główna
  • Moje zakładki
  • Pomoc
  • Utwórz nowe konto
  • Prześlij nowe hasło

MENU strony

  • Blogi
  • Rasy psów
  • Adopcje
  • Organizacje
  • Filmiki
  • Filmy dokumentalne
  • Gry
  • Archiwum newsów
  • Kontakt
  • Szukaj użytkownika

psy koty króliki fretki
gryzonie ptaki konie rybki
gady płazy stawonogi inne

Promuj nas

  • Nasze bannery
  • Adopcje na twojej stronie
  • Nasze Widgety do iGoogle
  • Zaprzyjaźnione strony

 

Strona główna

Bouvier des Ardennes

Grupa FCI: 
Grupa I, Sekcja 2, numer wzorca 171
Bouvier des Ardennes
Bouvier des Ardennes
 
Bouvier des Ardennes
Kraj patronacki: 
Belgia
Inne nazwy: 
Ardennes Cattle Dog
Długość życia: 
11-14 lat
Wysokość psa: 
56-62 cm
Waga psa: 
28-35 kg
Wysokość suki: 
52-56 cm
Waga suki: 
22-28 kg
Wymagania: 
dom z ogrodem
Wymagania: 
dużo ruchu
Wymagania: 
pielęgnacja sierści

Zobacz filmiki:

Zobacz video
Historia rasy: 
Pies z belgijskich Ardenów używany do pilnowania bydła. Doskonale wykonywał swoją prace. Uksztatowany przez ciężkie warunki klimatyczne, trudny teren i skromne warunki bytowe. Zachowywano tylko najbardziej wytrzymałe szczenięta. W XIX wieku bouviery z Ardenów wykorzystywano też do polowania na dziki i jelenie, a w okresie obydwu wojen światowych były one psami kłusowników. W końcu XIX wieku przypominały one trochę owczarki, ale różniły się od nich twardszym włosem, większym wzrostem i masą, oraz bardziej zdecydowanym charakterem i łatwością gryzienia. Z czasem na wystawach belgijskich utworzono klasy dla psów do bydła, aby tą drogą doprowadzić do ujednolicenia ich typu. Zanik rolnictwa i hodowli bydła mlecznego w Ardenach doprowadził do niemal zupełnego zaniku miejscowych psów. Dopiero w latach dziewięćdziesiątych zeszłego wieku grupa hodowców postawiła sobie za cel odtworzenie psa, opisanego we wzorcu, wykorzystując ostatnie pozostałe psy z Ardenów. Ciekawe, że nie byli to bynajmniej hodowcy z tamtego rejonu, lecz z północy Belgii, gdzie bouviery ardeńskie sprowadzane były przez hodowców bydła i owiec jeszcze w latach trzydziestych. Ich działania, choć mało znane kynologom i prowadzone na niewielką skalę, osiągnęły zamierzony skutek, niemniej jednak rasa stała się ponownie znana oficjalnej kynologii dopiero w roku 1996.
Użytkowość: 
Bouvier des Ardennes to przede wszystkim psy pracujące, pasterskie. Od lat zajmowały się pilnowaniem i ochroną bydła. Przyzwyczajone są do ciężkiej pracy i życia na dworze, więc nie nadają się do trzymania w domu. Także i dzisiaj bez specjalnego szkolenia jest doskonałym i wszechstronnym psem pracującym, szczególnie nadającym się do stróżowania i pilnowania zwierząt gospodarskich.
Zachowanie i charakter : 
Bouvier ardeński jest psem bardzo energicznym i wytrzymałym. Chętny do zabawy, ciekawski, towarzyski i ożywiony, odznacza się dużymi zdolnościami adaptacyjnymi, dzięki czemu umie się znaleźć w rozmaitych sytuacjach. Gdy zachodzi konieczność obrony ludzi, dobytku i terenu, jest odważny i zawzięty.
Budowa: 
Odporny, mocny pies średnich rozmiarów, bez pretensji do elegancji. Jest krótki i krępy, ma kościec mocniejszy, niż sugeruje to jego wzrost, i masywną głowę. Większość psów rodzi się ze skróconymi ogonami, a niektóre także ze szczątkowymi. Ogon jest gruby i wysoko osadzony.
Szata i umaszczenie: 
Sierść: Musi pozwalać psu na stałe przebywanie na dworze i przy stadzie, bez względu na warunki atmosferyczne. Włos okrywowy suchy, twardy i zmierzwiony, około 6 cm długi na tułowiu, krótszy i przylegający na głowie, gdzie jednak tworzy brwi nad oczami. Konieczne wąsy, przysłaniające wewnętrzne kąciki oczu, i nieduża broda długości 5-6 cm. Kończyny przednie porośnięte krótszym, suchym włosem, trochę kosmatym, co - razem z niewielkimi piórami na tylnych krawędziach - nadaje im wygląd słupowaty. Dłuższy włos na tylnych stronach ud tworzy niewielkie portki. Zewnętrze strony małżowin usznych porośnięte krótką, miękką i prostą sierścią, gdzieniegdzie przerośniętą dłuższym włosem. Kanał słuchowy zakryty dłuższym włosem, razem z włosem na szyi tworzy nastroszony kołnierz. Między palcami sierść gęsta i bardzo krótka. Podszerstek gęsty w każdej porze roku, szczególnie obfity zimą, także na kończynach, mniej więcej o połowę krótszy od włosa okrywowego, daje dobrą ochronę przed niepogodą. Maść: Każda maść dopuszczalna w wyjątkiem białej; barwa podszerstka odpowiada barwie okrywy. Dopuszczalne, ale niepożądane biała plamka na piersi i białe końce palców. Często występuje maść, będąca mieszaniną włosów szarych, czarnych i płowych, w odcieniach od jasno- do ciemnoszarego, poza tym czerwonawa lub barwy słomy.
Zdrowie i pielęgnacja: 
Wymagają regularnego szczotkowania.
  • Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać
Brak głosów - bądź pierwszy.
  • Regulamin i PP